What is Prostate Gland?

புரோஸ்டேட் சுரப்பியின் (PROSTATE GLAND) பணிகள்

புரோஸ்டேட் என்பது சிறுநீர்ப்பைக்குக் கீழேயும், மலக்குடலுக்கு முன்பாகவும், சிறுநீர்க்குழாயைச் சூழ்ந்தவாறு அமைந்துள்ள ஒரு வால்நட் அளவுள்ள சுரப்பியாகும். இது புரோஸ்டேட் திரவத்தை உற்பத்தி செய்கிறது; இந்தத் திரவம் மொத்த விந்துவின் அளவில் சுமார் 25% முதல் 30% வரை உள்ளது. இந்தத் திரவத்தில் நொதிகள், சிட்ரிக் அமிலம் மற்றும் துத்தநாகம் ஆகியவை உள்ளன; இவை விந்தணுக்களின் உயிர்வாழ்விற்கும் செயல்பாட்டிற்கும் முக்கியமானவை.

புரோஸ்டேட் திரவத்தில் உள்ள ஒரு நொதி புரோஸ்டேட்-குறிப்பிட்ட ஆன்டிஜென் (PSA) ஆகும். விந்து வெளியேறிய பிறகு, PSA விந்துவை நீர்க்கச் செய்ய உதவுகிறது. இதனால் விந்தணுக்கள் எளிதாக நகர முடிகிறது, மேலும் அவை கருமுட்டையை அடைந்து கருவுறச் செய்வதற்கான வாய்ப்புகளும் அதிகரிக்கின்றன. புரோஸ்டேட் திரவம், விந்தணுக்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய பெண்ணுறுப்பின் அமிலச் சூழலையும் நடுநிலையாக்குகிறது. விந்து வெளியேறும் போது, ​​புரோஸ்டேட் சுருங்கி புரோஸ்டேட் திரவத்தைச் சிறுநீர்க்குழாய்க்குள் வலுவாகத் தள்ளுகிறது, இது விந்து வெளியேற்றத்திற்குப் பங்களிக்கிறது.

TESTIS

விந்தகம் (TESTIS) , விந்தகத்துண்டு (TESTICLES) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இது விந்தணுக்களையும், முதன்மையாக டெஸ்டோஸ்டிரோன் போன்ற ஹார்மோன்களையும் உற்பத்தி செய்வதற்குப் பொறுப்பான ஆண் இனப்பெருக்க உறுப்பாகும். ஒவ்வொரு விந்தகமும் விதைப்பையில் ஒரு பைக்குள் அமைந்துள்ளது. விந்தகங்கள் முட்டை வடிவ உறுப்புகளாகும், அவை ஆண்களின் கருவுறுதல் மற்றும் இரண்டாம் நிலை பாலியல் பண்புகளின் வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. அவை விந்தணுக்கள் உற்பத்தி செய்யப்படும் செமினிஃபெரஸ் குழாய்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் விந்தகங்களுக்குள் உள்ள லேடிக் செல்களால் டெஸ்டோஸ்டிரோன் ஹார்மோன் சுரக்கப்படுகிறது.

SEMINIFEROUS TUBULES

விந்தணு உற்பத்திக் குழல்கள் என்பவை ஆண்களின் விந்தகங்களுக்குள் அமைந்துள்ள சுருண்ட அமைப்புகளாகும். இவை விந்தணுக்களின் உற்பத்தி, முதிர்ச்சி மற்றும் கடத்தலுக்குப் பொறுப்பாகும். இவற்றின் உட்புறம், விந்தணுக்களாக உருவாகும் விந்தணு உற்பத்தி செல்கள் மற்றும் ஆதரவையும் ஊட்டச்சத்தையும் வழங்கும் செர்டோலி செல்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஒரு சிக்கலான எபிதீலியத்தால் ஆனது. ஒவ்வொரு விந்தகத்திலும் ஏறத்தாழ 800 விந்தணு உற்பத்திக் குழல்கள் உள்ளன, இவை விந்தகத்தின் கன அளவில் 90% வரை இருக்கலாம்.

EPIDIDYMIS

எபிடிடிமிஸ் (Epididymis) என்பது ஒவ்வொரு விந்தணுவின் பின்பகுதியிலும் மேல்புறத்திலும் அமைந்துள்ள, நீளமான மற்றும் நெருக்கமாகச் சுருண்ட ஒரு குழாய் வடிவ உறுப்பாகும்; இது பெரியவர்களில் சுமார் 6 முதல் 7 செ.மீ நீளம் கொண்டது என்றாலும், அதனைச் சுருள் நீக்கி விரித்தால், அது ஏறத்தாழ 6 மீட்டர் (20 அடி) நீளம் வரை விரியும். இது விந்தணுக்களை 'வாஸ் டிஃபெரன்ஸ்' (vas deferens) எனப்படும் விந்துக்குழாயுடன் இணைத்து, ஆண் இனப்பெருக்க மண்டலத்தில் ஒரு மிக முக்கியமான இணைப்பாகச் செயல்படுகிறது. எபிடிடிமிஸ் ஆனது, விந்தணுவையும் மூடியிருக்கும் 'டுனிகா வஜினாலிஸ்' (tunica vaginalis) எனும் உறையினுள் அமைந்திருக்கிறது.

விந்தணுக்கள் விந்தகங்களில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டு, புரோஸ்டேட் சுரப்பியில் அல்லாமல், விந்து நுண்குழாயில் சேமிக்கப்படுகின்றன. புரோஸ்டேட் சுரப்பியானது விந்துக்குத் திரவங்களை வழங்குவதன் மூலம் ஒரு துணைப் பாத்திரத்தை வகிக்கிறது, ஆனால் அது தானாகவே விந்தணுக்களை உற்பத்தி செய்வதில்லை.

விந்தணுக்கள் (SPERMS) எங்கு உருவாக்கப்படுகின்றன

விந்தணுக்கள், விதைப்பையில் அமைந்துள்ள விந்தகங்களில் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. விந்தணு உருவாக்கம் எனப்படும் இந்தத் தொடர்ச்சியான செயல்முறை, பருவமடைதல் காலத்தில் தொடங்கி ஒரு ஆணின் வாழ்நாள் முழுவதும் தொடர்கிறது. ஒவ்வொரு விந்தகத்திலும் விந்தணுக்குழாய்கள் எனப்படும் சிறிய, சுருண்ட குழாய்கள் உள்ளன, அங்கு இனச்செல்கள் முதிர்ச்சியடையாத விந்தணுக்களாக உருவாகின்றன.

விந்தணுக்குழாய்களில் அவற்றின் ஆரம்ப உருவாக்கத்திற்குப் பிறகு, இந்த வளரும் விந்தணுக்கள் எபிடிடிமிஸுக்கு நகர்கின்றன. எபிடிடிமிஸ் என்பது ஒவ்வொரு விந்தகத்தின் பின்புறத்திலும் அமைந்துள்ள ஒரு நீண்ட, சுருண்ட குழாய் ஆகும். இங்கே, விந்தணுக்கள் மேலும் முதிர்ச்சியடைந்து, விந்து வெளியேற்றம் வரை சேமிக்கப்படுகின்றன. இனச்செல்லிலிருந்து முதிர்ந்த விந்தணு வரையிலான முழு செயல்முறைக்கும் சுமார் 64 முதல் 70 நாட்கள் ஆகும்.

விந்து (SEMEN) எவ்வாறு உருவாகிறது

விந்து என்பது ஆண்களின் இனப்பெருக்க அமைப்பில் உள்ள பல சுரப்பிகளிலிருந்து வரும் விந்தணுக்கள் மற்றும் சுரப்புகளால் ஆன ஒரு திரவமாகும். விந்தணுக்கள் விந்தகங்களில் உருவாகி, விந்து நாளத்தில் முதிர்ச்சியடையும் அதே வேளையில், அவை மற்ற துணைச் சுரப்பிகளிலிருந்து வரும் திரவங்களுடன் இணைந்து இறுதி விந்து வெளியேற்றத் திரவத்தை உருவாக்குகின்றன.

விந்து வெளியேற்றத்தின் போது, ​​முதிர்ந்த விந்தணுக்கள் விந்து நாளத்திலிருந்து விந்துக் குழாய் வழியாகப் பயணிக்கின்றன. பின்னர் அவை, சிறுநீர்ப்பைக்குப் பின்னால் அமைந்துள்ள இரண்டு பை போன்ற சுரப்பிகளான விந்துப்பைகளிலிருந்து வரும் திரவத்துடன் கலக்கின்றன. விந்துப்பைத் திரவமே விந்தின் பெரும்பகுதியை, அதாவது 65% முதல் 75% வரை, உருவாக்குகிறது. மேலும் இது ஃபிரக்டோஸ் நிறைந்தது, இது விந்தணுக்களின் இயக்கத்திற்கு ஆற்றலை வழங்குகிறது. இந்தக் கலவை புரோஸ்டேட் சுரப்பி வழியாகச் செல்லும்போது புரோஸ்டேட் திரவமும் சேர்க்கப்படுகிறது. இறுதியாக, சிறுநீர்க்குழாய் சுரப்பிகளிலிருந்து வரும் சுரப்புகளும் விந்துவிற்கு ஒரு சிறிய பங்களிப்பைச் செய்கின்றன. இவை அனைத்தும் வெளியேற்றப்படுவதற்கு முன்பு சிறுநீர்க்குழாயில் ஒன்றாகக் கலக்கின்றன.

விந்துப்பைகள் (Seminal Vesicles) என்பவை ஆண்களின் இனப்பெருக்க மண்டலத்தில், சிறுநீர்ப்பைக்குப் பின்னாலும் புரோஸ்டேட் சுரப்பிக்கு மேலேயும் அமைந்துள்ள ஒரு ஜோடி சிறிய சுரப்பிகள் ஆகும்.

அவற்றின் முக்கியப் பணி, விந்தின் பெரும்பகுதியை உருவாக்கும் புரதம் நிறைந்த, பிரக்டோஸ் கொண்ட ஒரு திரவத்தை உற்பத்தி செய்வதாகும். இந்தத் திரவம் பின்வருவனவற்றிற்கு உதவுகிறது:

* விந்தணுக்களுக்கு ஊட்டமளிக்க

* விந்தணுக்களின் இயக்கத்திற்கு ஆதரவளிக்க

* விந்தின் அளவை அதிகரிக்கப் பங்களிக்க

ஒவ்வொரு விந்துப்பையும் விந்துக்குழாயுடன் இணைந்து விந்து வெளியேற்றும் நாளத்தை உருவாக்குகிறது. இந்த நாளம் புரோஸ்டேட் சுரப்பி வழியாகச் சென்று சிறுநீர்க்குழாயில் கலக்கிறது.

சுருக்கமாக- விந்துப்பைகள் விந்தணுக்களை உருவாக்குவதில்லை, ஆனால் விந்தணுக்களைச் சுமந்து சென்று ஆதரிக்கும் திரவத்தின் பெரும்பகுதியை உருவாக்குகின்றன.

காற்று மாசாகிறது என்று தெரியும்

 காற்று மாசாகிறது என்று தெரியும் —

ஆனால் எண்ணெய் வளத்தை சுரண்டுவதை நிறுத்தவில்லை.

புற்றுநோய் வரும் என்று தெரியும் —

ஆனால் புகை பிடிப்பதை நிறுத்தவில்லை.

கல்லீரல் கெடும் என்று தெரியும் —

ஆனால் மது அருந்துவதை நிறுத்தவில்லை.

தவறு செய்தால் தண்டனை கிடைக்கும் என்று தெரியும் —

ஆனால் தவறு செய்வதை நிறுத்தவில்லை.

அறிவு இருக்கிறது…

ஆனால் மாற்றம் இல்லை.

அழிவு தெரியும்…

ஆனால் பழக்கம் விடவில்லை.

மனிதன் அறிவால் வளர்ந்தான்…

ஆனால் தனது செயல்களால் தன்னைத் தானே தண்டித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

.ந.ப.

தெரிந்தும் நிறுத்தவில்லை

 நமக்குத் தீங்கு விளைவிப்பவற்றை நாம் ஏன் நிலைநிறுத்துகிறோம்?

நாம் அசாதாரணமான அறிவியல் புரிதல் கொண்ட ஒரு காலகட்டத்தில் வாழ்கிறோம். நோய்களை எது உண்டாக்குகிறது என்பது நமக்குத் தெரியும். சுற்றுச்சூழலுக்கு எது தீங்கு விளைவிக்கிறது என்பதும் நமக்குத் தெரியும். பல சமயங்களில், அதை எப்படித் தடுப்பது என்பதும் கூட நமக்குத் தெரியும். இருந்தபோதிலும், ஒரு சமூகமாக, நமது நீண்டகால நல்வாழ்வுக்கு எதிராகச் செயல்படும் அமைப்புகளை நாம் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்தி வருகிறோம்.

ஆற்றலை (ENERGY) எடுத்துக்கொள்வோம். 

புதைபடிவ எரிபொருட்களைத்( fossil fuel) தொடர்ந்து சார்ந்திருப்பது, காலநிலை தாக்கத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு இல்லாததால் அல்ல. இந்த அமைப்புகள் நமது பொருளாதாரங்களிலும் புவிசார் அரசியலிலும் எவ்வளவு ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளன என்பதன் பிரதிபலிப்பே அது. நாம் காலநிலை மாற்றம் குறித்து விவாதிக்கிறோம், ஆனாலும் எண்ணெய் வளங்களுக்காகக் குறிப்பிடத்தக்க தீவிரத்துடன் போட்டியிடுகிறோம். அதே நேரத்தில், மின்சார வாகனங்கள், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் ( renewable energy) போன்ற தூய்மையான மாற்று வழிகள் முன்னேறி வருகின்றன, ஆனால் தற்போதைய சூழ்நிலைக்குத் தேவையான அவசரத்துடன் அல்ல.

இப்போது பொது சுகாதாரத்தைக் ( Public Health) கருத்தில் கொள்வோம். புகைப்பிடித்தலுக்கும் நுரையீரல் புற்றுநோய் போன்ற நோய்களுக்கும் இடையிலான காரணத் தொடர்பு சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி உள்ளது. இருந்தபோதிலும், சிகரெட்டுகள் பரவலாகக் கிடைக்கின்றன. இதேபோல், கல்லீரல் நோய் மற்றும் பரந்த சமூகத் தீங்குகளுடன் மதுவுக்கு உள்ள தொடர்பு நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டிருந்த போதிலும், அது கலாச்சார மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்புகளில் ஆழமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது.

இது வெறுமனே அறிவின் தோல்வி மட்டுமல்ல. இது மனித அமைப்புகள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதன் பிரதிபலிப்பாகும். பொருளாதார ஊக்கங்கள், நடத்தை சார்ந்த சார்புகள் மற்றும் கலாச்சார நெறிமுறைகள் ஆகியவை நீண்டகால விளைவுகளை விட பெரும்பாலும் மேலோங்கி நிற்கின்றன. எதிர்கால அபாயத்தை விட உடனடி வசதிக்கே அடிக்கடி முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது.

அப்படியானால், நாம் சிக்கலைப் புரிந்துகொள்கிறோமா என்பது கேள்வியல்ல. நாம் புரிந்துகொள்கிறோம்.

உண்மையான கேள்வி இதுதான்:

நமக்கு ஏற்கனவே தெரிந்தவற்றின் அடிப்படையில் செயல்பட நாம் தயாராக இருக்கிறோமா?

முன்னேற்றத்திற்கு முழுமை தேவையில்லை. அதற்கு வழிகாட்டுதல் தேவை.

சுற்றுச்சூழல் அல்லது உயிரியல் சார்ந்த தீங்கு விளைவிக்கும் அமைப்புகளின் மீதான சார்பைக் குறைப்பதை ஒரு சித்தாந்த நிலைப்பாடாகக் கருதக்கூடாது, மாறாக அது பகுத்தறிவு சார்ந்த, சான்றுகள் அடிப்படையிலான ஒரு முன்னோக்கிய பாதையாகக் கருதப்பட வேண்டும்.

மாற்றம் சாத்தியம், ஆனால் அது அரிதாகவே உடனடியாக நிகழ்கிறது என்பதை வரலாறு காட்டுகிறது. அது விழிப்புணர்வு, புதுமை மற்றும் கூட்டு மனவுறுதி ஆகியவற்றின் மூலம் படிப்படியாக வருகிறது.

நமக்கு முன்னால் உள்ள சவால் அறிவியல் சார்ந்ததல்ல. அது மனிதம் சார்ந்தது.

Why Do We Sustain What Harms Us?

 Why Do We Sustain What Harms Us?

We live in an era of extraordinary scientific understanding. We know what drives disease. We know what harms the environment. We even know, in many cases, how to prevent it. Yet, as a society, we continue to sustain systems that work against our long-term well-being.

Take energy. 

The continued dependence on fossil fuels is not due to a lack of awareness of climate impact. It reflects how deeply these systems are embedded in our economies and geopolitics. We debate climate change, yet we compete for oil resources with remarkable intensity. At the same time, cleaner alternatives—such as electric mobility and renewable energy—are advancing, but not with the urgency the situation demands.

Now consider public health. 

The causal link between smoking and diseases such as lung cancer is unequivocal. Yet cigarettes remain widely available. Similarly, alcohol—despite its well-documented association with liver disease and broader societal harm—remains deeply woven into cultural and social structures.

This is not simply a failure of knowledge. It reflects how human systems operate. Economic incentives, behavioral dependencies, and cultural norms often outweigh long-term consequences. Immediate convenience frequently takes precedence over future risk.

The question, then, is not whether we understand the problem. We do.

The real question is:

Are we willing to act on what we already know?

Progress does not require perfection. It requires direction.

Reducing dependence on harmful systems—whether environmental or biological—should not be viewed as an ideological stance, but as a rational, evidence-based path forward.

History shows that change is possible, but rarely immediate. It comes incrementally—through awareness, innovation, and collective will.

The challenge before us is not scientific.

It is human.

சமத்துவ பிரபஞ்சம்

 சுவாசிக்கும் காற்றுக்கு சாதியில்லை,

உயிர் வளம் தந்து அனைவரையும் வாழ வைக்கிறது.

குடிக்கும் நீருக்கும் சாதியில்லை,

தாகம் தீர்ப்பதில் தரம் பிரிப்பதில்லை.

வசிக்கும் மண்ணுக்கும் சாதியில்லை,

சுமப்பதில் பாரபட்சம் காட்டுவதில்லை.

வளர்க்கும் தீயுக்கும் சாதியில்லை,

தன்னைத் தீண்டுபவர் யாரெனத் தேடுவதில்லை.

விரிந்த ஆகாயத்துக்கும் சாதியில்லை,

விரிந்த மனப்பான்மையுடன் அனைவரையும் அரவணைக்கிறது.

நான்கு திசைகளில் வேற்றுமை இல்லை,

பஞ்சபூதங்களில் வேற்றுமை இல்லை,

ஐம்புலன்களில் வேற்றுமை இல்லை.

குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என

ஐந்திணைகளும் பொதுவானவை

ஆறு காலங்களும் பொதுவானவை,

ஏழு ஸ்வரங்களும் பொதுவானவை,

எட்டுத் திசைகளும் பொதுவானவை,

நவகோள்களும் பொதுவானவை.

இதனுள் அடங்கிய மனிதா,

ஆறறிவு கொண்டவன் மனிதன் என்றாய்,

அறிவினால் உயர்ந்து நின்றவன் என்றாய்.

அறிவின் பயனே பிரிவினை தானா?

பகுத்து அறிவதே பழிப்பதற்கா?

உன்னுள் மட்டும்

எப்படி இந்தப் பிரிவினை சிந்தனை வந்தது?

.ந.ப.

விஞ்ஞானம் உயர்ந்தது, மனிதம் தாழ்ந்தது......

 அன்று

நேருக்கு நேர் நின்று,

வீரத்தோடு போர் புரிந்தான் வீரன்.

யானைப்படையில்,

குதிரைப்படையில்,

தரைப்படையில்,

காலாட்படையில்,

முற்றுகையிட்ட வெளியில்,

முன்னறிவிப்புடன்

போர் புரிந்தான்.

வீரர்கள் மட்டுமே

வீரமரணம் அடைந்தனர்.

நாட்டைக் கைப்பற்றி,

நல்லாட்சி மலர்ந்தது.

இன்று

நேருக்கு நேர் சந்திக்காமல்,

விமானங்கள்,

ராக்கெட்டுகள்,

ட்ரோன்கள் மூலம்,

செயற்கை நுண்ணறிவின் வழியாக,

எந்த முன்னறிவிப்பும் இன்றி,

போர்வீரர்கள் சிலர்,

அப்பாவிகள் பலரின்

அகால மரணத்துக்கு

காரணமாகின்றனர்.

இப்படி நடப்பது போரல்ல.

அதில் வீரமில்லை.

அதில் மனிதம் இல்லை.

கிஞ்சித்தும் இரக்கமில்லை.

விஞ்ஞானத்தின் வலிமையும்,

மனிதத்தின் பலவீனமும்

இங்கே சோதிக்கப்படுகிறது.

விஞ்ஞானம் உயர்ந்தது,

மனிதம் தாழ்ந்தது —

அதற்கே இன்றைய போர் சாட்சி.

எவ்வளவு சுவையான உணவாக இருந்தாலும்....

 எவ்வளவு சுவையான உணவாக இருந்தாலும்

அதில் உப்பு இல்லையென்றால் அதன் உண்மையான சுவை தெரியாது.

அதுபோல, நீங்கள் எவ்வளவு கொடுத்தாலும்

நீங்கள் அருகில் இருக்கும் வரை உங்கள் அருமை தெரியாது.

நீங்கள் இல்லாத நேரத்தில் தான்

உங்கள் மதிப்பும், உங்கள் தேவையும் உணரப்படும்.

The highest form of intimacy....

 The highest form of intimacy is trust. Physical closeness means nothing without emotional safety.

“At this moment, are we living or actually dying?”

 “At this moment, are we living or actually dying?”

From a biological standpoint, both are occurring simultaneously. Every moment, cells are dying. At the same time, new cells are being created through division and repair. Our body constantly maintains a balance between life and decay.

So biologically, life is a dynamic equilibrium between living and dying.

Then, why are we dying?

Life survives by the constant renewal of its parts, but when renewal can no longer keep up with damage, death appears.

In that case, what makes it slow the repair process?

Life is a continuous battle between repair and decay.

Youth wins by repair.

Aging begins when decay slowly starts winning.

So, it is like no matter how well we maintain our car, it eventually wears out

Even if you maintain a car perfectly:

You change the oil regularly, replace worn parts, service the engine, and drive carefully

Eventually, the car still ages. Metal fatigue, component wear, and the cost or ability to repair everything become impractical.

The human body works in a somewhat similar way, but with one major difference.

The body is better than a car.

Unlike a car, the body can: Repair itself, Replace cells, Adapt to stress. Heal injuries

In fact, many parts of our body are constantly renewing. For example:

Skin cells: replaced in ~2–4 weeks

Intestinal lining: replaced in a few days

Blood cells: continuously regenerated

But over time, Repair systems become less efficient, and damage accumulates. Stem cell activity declines, and cellular communication becomes less precise.

Eventually, the system cannot keep up.

The body is like a car that can repair and rebuild itself while running, but the repair crew slowly shrinks and becomes less efficient over time.

So maintenance (good lifestyle, nutrition, exercise) can: Slow the wear, improve function, and extend healthy life.

But it cannot completely stop aging.

Life is a beautifully self-repairing machine that gradually loses its ability to repair itself.

Aging weakens the systems that maintain cellular order. When those controls fail, cancer can emerge from within the same machinery that once sustained life.

கோவிலுக்கு உள்ளே

 கோவிலுக்கு உள்ளே பசிக்காத, சாப்பிடாத கடவுளுக்கு நைவேத்தியம் செய்யும் மனம்

கோவிலுக்கு வெளியே பசியோடும், பறிதவிப்போடும் இருப்பவனுக்கு உதவ நினைப்பதில்லை

தண்ணீரின் பரிமாணங்கள்

 தண்ணீரின் பரிமாணங்கள்

தாய்மையில் பாலாகும் தண்ணீர்

கடலில் அலையாகும் தண்ணீர்

மேகத்தில் மழையாகும் தண்ணீர்

உடலுக்குள் உயிராகும் தண்ணீர்

ஆற்றில் வெள்ளமாகும் தண்ணீர்

சோகத்தில் கண்ணீராகும் தண்ணீர்

சுவையில் உமிழ்நீராகும் தண்ணீர்

சிகரங்களில் பனியாகும் தண்ணீர்

துருவங்களில் தரையாகும் தண்ணீர்

கொதித்தால் ஆவியாகும் தண்ணீர்

நீரின்றி அமையாது உலகு.

கடவுளை நம்பத் தயாராக இருக்கிறேன்....

 “கடவுளை நம்பத் தயாராக இருக்கிறேன். கடவுளின் பெயரால் நடக்கும் அக்கிரமங்களை நிறுத்தினால்”.

இது ஒரு எதிர்ப்பு அல்ல — இது ஒரு நெஞ்சார்ந்த நிபந்தனை.

நம்பிக்கைக்கு எதிரான கேள்வி அல்ல; 

நம்பிக்கையின் பெயரில் நடக்கும் அநீதிக்கே எதிரான கேள்வி.

மனித வரலாற்றில், மதமும் ஆன்மீகமும் பல நன்மைகளை செய்துள்ளன — கருணை, தியாகம், சேவை, அமைதி.

ஆனால் அதே சமயம், சிலர் அதையே அதிகாரம், வெறுப்பு, பிரிவினை, வன்முறை ஆகியவற்றிற்காக பயன்படுத்தியதும் உண்மை.

இங்குள்ள கேள்வி:

கடவுள் பிரச்சினையா?

அல்லது மனிதன் தனது சுயநலத்தால் கடவுளை ஒரு கருவியாக பயன்படுத்துகிறானா?

ஒரு தத்துவ நோக்கில் பார்க்கும்போது:

கடவுள் என்ற கருத்து மனித மனத்தின் உயர்ந்த ஒழுக்கத்தையும் அர்த்தத் தேடலையும் குறிக்கலாம்.

ஆனால் அக்கிரமம் என்பது மனித செயலின் விளைவு.

“நான் நம்பிக்கைக்கு எதிரானவன் அல்ல.

ஆனால் அநியாயத்திற்கு துணை நிற்க மாட்டேன்.

உண்மையான ஆன்மீகம்-

பயத்தை உருவாக்காது

வெறுப்பை வளர்க்காது

மனிதனை மனிதனிடமிருந்து பிரிக்காது

அது மனிதனைக் கெளரவப்படுத்தும்.

ஆக,

“கடவுள்” என்பதை ஒரு உருவமாக, ஒரு சக்தியாக, ஒரு ஒழுக்க மதிப்பாக— எப்படிப் பார்க்கிறோம் என்பது அவரவர் புரிதலைப் பொறுத்தது.

பிரபஞ்சத்தில் நிரந்தரம் எதுவும் இல்லை.

பிரபஞ்சத்தில் நிரந்தரம் எதுவும் இல்லை.

நட்சத்திரங்கள் பிறக்கின்றன, இறக்கின்றன

கோள்கள் உருவாகின்றன, சிதறுகின்றன

உயிரினங்கள் பிறக்கின்றன, அழிகின்றன

செல்கள் உருவாகின்றன, உடைந்து போகின்றன

அதனால் “இருப்பு” என்பது

ஒரு நேர இடைவெளியில் நிலைத்திருக்கும் வடிவம் மட்டுமே. 

எதுவும் இல்லாமல் போவதில்லை

வடிவம் மட்டுமே மாறுகிறது.

நம் உடலில் உள்ள அணுக்கள் எப்போதோ உருவானது. 

எப்போது உருவானது என்று தெரியாது.

அவ்வப்போது இடம் மாறுகிறது.

இன்று நம்மிடம் அவ்வளவுதான்.

நம் உடல் ஒரு இடைப்பட்ட நிலை- அவ்வளவுதான் 

பிரபஞ்சம் எப்படி உருவானது? தெரியாது.

எப்போது உருவானது? தெரியாது?

ஏன் உருவானது? தெரியாது?

எதற்காக உருவானது? தெரியாது?

உங்கள் வாழ்க்கையை விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும்.......

 உங்கள் வாழ்க்கையை விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் இங்கு எதுவும் நிற்கப்போவதில்லை.

நாம் மகிழ்ச்சியாக இருந்தாலும், கவலையுடன் இருந்தாலும் —

நேரம் தன் பாதையில் நகர்ந்துகொண்டே இருக்கும்.

உலகம் எவருக்காகவும் நின்றுவிடாது.

உங்கள் பிரச்சினைகள் காரணமாக உலகம் தடைபடாது.

உங்கள் வெற்றியாலும் அது நிற்காது.

மாற்றம் என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்று.

அதனால்,

கடந்ததை பற்றி வருந்திக்கொண்டு நின்றுவிடாதீர்கள்.

எதிர்காலத்தைப் பற்றி பயந்து சோம்பித்துவிடாதீர்கள்.

இந்த கணத்தை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுங்கள்.

நேரம் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்;

நாம் அதனுடன் வளர்ந்தால்தான் வாழ்க்கை அர்த்தமடையும்.

The Spatial Biology Week 9-13 March 2026

I’m pleased to share that I will be speaking at Spatial Biology Week 2026 on March 10, 2026.

Talk: Mapping Molecular Diversity in Prostate Cancer Using Spatially Resolved Biomarker Analysis
Prostate cancer is a multifocal disease with profound spatial and molecular heterogeneity. In this talk, I will present our recent work using spatially resolved biomarker approaches to map key oncogenic drivers across different tumor foci, and discuss how spatial context can improve molecular classification and precision diagnostics.
I look forward to engaging with the global spatial biology community and sharing insights from our research.
hashtag#SpatialBiology hashtag#ProstateCancer hashtag#CancerResearch hashtag#Biomarkers hashtag#PrecisionOncology

https://lunaphore.com/our-events/the-spatial-biology-week-2026/?shared=true

World Cancer Day

 World Cancer Day Message

On this World Cancer Day, I share a reflection shaped by decades of research at the microscope and the molecular bench. Despite remarkable advances in detection, targeted therapy, and immunotherapy, cancer remains one of the most complex diseases known to humankind. We have learned how to treat it, delay it, and sometimes control it—but we have not yet learned how to fully prevent or cure it across all forms.

I strongly believe that cancer will remain an incurable disease for the next few generations unless we gain a deeper, more fundamental understanding of its origin. Cancer is not a single disease; it is a dynamic evolutionary process shaped by genetics, epigenetics, the microenvironment, and time. To defeat it, we must first understand where it begins, how it evolves, and why it resists.

The future of cancer research must focus on-

-The earliest cellular events that initiate malignancy

-Tumor heterogeneity and clonal evolution

-The role of the microenvironment and immune system

-Early detection through precise molecular biomarkers

True cures will not come from treating late-stage disease alone. They will come from understanding cancer at its very roots—and intervening before it becomes unstoppable.

On this day, let us renew our commitment to science, prevention, early detection, and compassionate care for every patient and family affected by cancer.

-NP

மனிதன் பேசினால்தான் அது மொழி....

 மனிதன் பேசினால்தான்

அது மொழி என நம்புகிறோம்.

பறவையின் குரலும்,

விலங்கின் பார்வையும்,

மரத்தின் அமைதியும் —

எல்லாமே மொழிகள்தான்.

புரிந்து கொள்ளத் தவறுவது

அவர்கள் அல்ல…

மனிதர்கள்தான்

Which is better for retirement? One million $ to live in the USA or 10 million rupees to live in India?

Which is better for retirement? One million $ to live in the USA or 10 million rupees to live in India?

When thinking about retirement, the real question is not how much money one has in absolute numbers, but how much comfort, security, and longevity that money can provide in the place where one plans to live. A comparison between retiring in the United States with one million dollars versus retiring in India with ten million rupees (one crore) highlights how dramatically the cost of living and purchasing power influence retirement outcomes.

At current exchange rates, one million US dollars is equivalent to roughly eight to eight-and-a-half crore rupees. On paper, this appears far superior to one crore rupees in India. However, retirement quality depends far more on local expenses than on currency conversion. In the United States, one million dollars no longer represents wealth; instead, it represents basic financial security. Annual living expenses for a retired couple typically range from forty-five thousand to sixty-five thousand dollars, covering housing, taxes and maintenance, food, utilities, transportation, insurance, and healthcare costs. Even with Medicare after age sixty-five, supplemental insurance, deductibles, and medication expenses can remain substantial. Using the widely accepted four-percent withdrawal rule, a one-million-dollar portfolio provides only about forty thousand dollars per year, which often falls short of actual living expenses. This creates pressure to rely on Social Security benefits, market performance, or lifestyle compromises, and it introduces significant risk during advanced age, particularly if long-term care becomes necessary.

In contrast, ten million rupees in India provides far greater daily purchasing power. In a tier-two or semi-urban Indian city, annual retirement expenses typically range between six and eight lakh rupees for someone who owns a home. This includes food, utilities, transportation, private healthcare, domestic help, modest travel, and routine living costs. When invested conservatively across fixed deposits, debt funds, and limited equity exposure, one crore rupees can reasonably generate seven to eight lakh rupees per year. Although India faces higher inflation and currency depreciation, investment returns usually offset a significant portion of this erosion. As a result, the capital can often be sustained for thirty years or more, especially when housing costs are minimal and children are financially independent.

Healthcare is another major differentiator. In the United States, healthcare remains the largest financial risk in retirement, with long-term care expenses capable of rapidly exhausting savings. In India, high-quality private healthcare is available at a fraction of US costs, allowing retirees to access specialists, diagnostics, and procedures without a catastrophic financial impact. In addition, domestic support, such as housekeeping, cooking assistance, and caregiving, remains affordable in India, greatly improving comfort and reducing physical strain as people age.

Beyond finances, lifestyle factors strongly favor retirement in India for many individuals. Social connectivity, proximity to family, cultural familiarity, and lower daily stress contribute significantly to perceived well-being. While the United States offers excellent infrastructure and institutional stability, the high cost of living, isolation in old age, and continuous financial monitoring often reduce the sense of retirement freedom. In practical terms, one million dollars in the United States supports a modest middle-class retirement with limited margin for medical emergencies, whereas one crore rupees in India supports an upper-middle-class lifestyle with substantially greater day-to-day comfort.

So, one million dollars is numerically far larger than ten million rupees; retirement outcomes depend entirely on where that money is spent. One million dollars in the United States provides safety but not abundance, and often sustains retirement for only twenty to twenty-five years under normal spending patterns. Ten million rupees in India, despite inflation risks, can provide a comfortable, lower-stress retirement lasting thirty years or longer with better lifestyle flexibility. For this reason, many professionals follow the strategy of earning in dollars and retiring in India, combining strong currency accumulation with low-cost living.

Ultimately, one million dollars allows a person to survive retirement in the United States, but one crore rupees allows a person to live well in India.

கடவுள் இப்படித்தான் இருப்பார்......

 கடவுள் இப்படித்தான் இருப்பார் என்று பல உருவத்தில் வழிபடுகிறோம். ஆனால் யாரும் கடவுளுக்கு பயப்படுவதாகத் தெரியவில்லை.

நாம் கடவுளை உருவங்களாகவும், சடங்குகளாகவும் மாற்றிவிட்டதில், அந்தத் தத்துவத்தின் பின்னால் இருக்கும் 'பயபக்தி' அல்லது பொறுப்புணர்வு என்பது குறைந்துவிட்டது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

கடவுளைப் பல உருவங்களில் வழிபடுவது என்பது ஒரு வசதிக்காக உருவானது. ஆனால், "கடவுள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்" என்ற எண்ணம் பயத்தைத் தருவதை விட, "தப்பு செய்தாலும் பரிகாரம் செய்துவிடலாம்" என்ற ஒரு சமரச மனநிலை மக்களிடையே அதிகமாகிவிட்டது.

கடவுளுக்கு ஒரு மனித உருவத்தையோ, சிலையையோ கொடுத்துவிட்ட பிறகு, அவர் நம்மைப் போலவே ஒருவராகத் தோன்ற ஆரம்பித்துவிடுகிறார். ஒரு மர்மமான, பிரம்மாண்டமான சக்தியாகப் பார்க்கும்போது இருக்கும் அந்த அச்சம், 'அலங்காரம் செய்யப்பட்ட சிலையாகப்' பார்க்கும்போது மறைந்துவிடுகிறது.

இன்றைய வழிபாடு என்பது பெரும்பாலும் ஒரு பட்டியலை நிறைவேற்றுவது போல ஆகிவிட்டது. இத்தனை தேங்காய் உடைக்க வேண்டும், இவ்வளவு காணிக்கை தர வேண்டும் என்ற கடமைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும்போது, அங்குக் கடவுளின் மீதான உண்மையான பிரமிப்போ அல்லது அறநெறி சார்ந்த பயமோ இல்லாமல் போகிறது.

உண்மையான பக்தி என்பது கடவுளுக்குப் பயப்படுவது அல்ல; நாம் செய்யும் செயல்களுக்குப் பொறுப்பேற்பது."

cover image

The cover image is based on the article Mapping Molecular Diversity in Prostate Cancer with a combined Multiplex IHS and RNA-ISH by Nallasivam Palanisamy et al., https://doi.org/10.1002/pros.70108

I am pleased to share that our recent publication has been featured on the cover of The Prostate (Volume 86, Issue 4, March 2026).

Cover Article:

Mapping Molecular Diversity in Prostate Cancer with a Combined Multiplex IHC and RNA-ISH Approach

This study presents a novel multiplex platform integrating dual immunohistochemistry and dual RNA in situ hybridization, enabling simultaneous detection of key prostate cancer molecular subtypes—including ERG, SPINK1, ETV1, and ETV4—directly in FFPE tissue sections.

The cover image highlights this approach's ability to visually map intratumoral molecular heterogeneity in prostate cancer, offering a practical framework for biomarker-driven classification and translational pathology.

Authors:

Shannon Carskadon, Sean Williamson, Sangeetha Jyothilingam, Nilesh Gupta, and Nallasivam Palanisamy

Journal: The Prostate (Wiley)

First published: 27 January 2026

DOI: 10.1002/pros.70108

I am grateful to my collaborators and team for their outstanding contributions and to the journal for recognizing our work.